Norbert Pokojski

Norbercik (i Jego mama) wczoraj po raz pierwszy udali się na basen. Nobciu był najmłodszy w grupie, ale Jego debiut z satysfakcją możemy uznać jako wielki sukces. Spędził w wodzie blisko trzydzieści-pięć minut (czyli całe zajęcia) i nie polała się ani jedna łza (a dodać warto, że nie wszystkie maluchy były tak dzielne). Obawialiśmy się, iż przestraszy się nowego miejsca, obcych osób, pisków i śmiechów, jakie tworzą charakterystyczny akompaniament w miejscach zdominowanych przez dzieci, a tu taka miła niespodzianka. Nie straszny był nawet prysznic przed wejściem, czy głośna suszarka do włosów tuż po! Poza tym jesteśmy zbudowani faktem, że będąc w wodzie aktywuje górne partie ciała, wygina szyjkę do góry będąc na brzuchu, pracuje rączkami, a nad tym w domu przecież ćwiczy się najtrudniej. Już cieszymy się na przyszły tydzień.

Serdecznie zachęcamy do wzięcia czynnego udziału w akcji „1% podatku” z intencją wspomożenia leczenia i rehabilitacji naszego synka Norberta Pokojskiego. Państwa wsparcie pozwoli nam skuteczniej rozwijać Jego możliwości poprzez zakup dodatkowych zajęć, a także, może stać się wsparciem finansowym przyszłych zabiegów. W zeszłym roku dzięki Państwu zebraliśmy 3000 złotych, które przeznaczyliśmy na zorganizowanie dodatkowych zajęć rehabilitacyjnych, które wspomagają rozwój motoryczny Nobcia.

Uprzejmie dziękujemy za poświęcony czas, a przede wszystkim za dobre intencje.

W części WNIOSEK O PRZEKAZANIE 1% PODATKU NALEŻNEGO NA RZECZ ORANIZACJI POŻYTKU PUBLICZNEGO, wystarczy wpisać:

- w rubryce Nazwa OPP dane fundacji tj.: Fundacja Dzieciom „Zdążyć z Pomocą”
- w rubryce Numer KRS: KRS 0000037904
- w rubryce Wnioskowana kwota: odpowiednio obliczony 1% od kwoty podatku
- w rubryce Inne informacje, w tym ułatwiające kontakt z podatnikiem umieszczonej bezpośrednio nad sekcją “Wniosek o przekazanie 1% podatku należnego na rzecz organizacji pożytku publicznego” należy koniecznie podać komu chcemy podarować 1% podatku:      4065  Norbert Pokojski

Ostatnie dni stały pod znakiem pokasływania i mokrego nosa, ale wydaje się, że wychodzimy z przeziębienia obronną ręką. Synek miał małe problemy nocami, kiedy – przyzwyczajony do oddychania noskiem – budził się z płaczem zakatarzony. Na szczęście dzielnie znosił krople do nosa (które kilka miesięcy temu były źródłem prawdziwej paniki) i przez godzinę lub dwie w mieszkaniu znów unosił się sen. W przyszłym tygodniu mamy zaplanowaną wizytę u neurologa, poza tym terminarz jest gęsto usłany różnego rodzaju pożytecznymi wizytami, rehabilitacjami oraz ćwiczeniami, tak więc na brak zajęcia ani Norbertikollo ani my narzekać nie możemy.

Synek staje się nieustępliwym rozrabiaką. Wystarczy go zostawić na chwilę, a od razu zaczyna uciekać, turlając się oczywiście. I jak się okazało, to, na co najbardziej czekaliśmy - by usiadł- staje się największym zagrożeniem. Niestety, Nobciu kiedy znudzi się mu siedzenie, nie zdając sobie sprawy z konsekwencji, spada w najlepsze do tyłu. Nie zawsze jednak amortyzuje główkę… Na szczęście do tej pory nie pojawiła się ani jedna łza Dopiero teraz zaczynamy zdawać sobie sprawę jak bardzo trzeba będzie pilnować Norberto.

Zostawiłam Nobusia na materacu by się bawił, poszłam do kuchni po mleczko. Kiedy wróciłam z butelką, patrzę – nie ma dziecka!… hmmm pewnie Arti go zabrał. Idę dalej szukać, dziecka nie ma. Wracam zaniepokojona, rozglądam się… a Nobulek robi orzełka pod swoim łóżkiem! Pierwszy raz poturlał się tak daleko. Trzeba przyznać, że w nowy rok wchodzimy z sukcesami. Wczoraj samodzielnie wstał przy szczebelkach, zaś dzisiaj opanował sztukę siadania bez żadnych zewnętrznych pomocy. Do tego stopnia się mu spodobało, że kilka godzin trenował z zacięciem na buźce.