Norbert Pokojski

Wakacyjne dni w Norbercikowie płyną pod znakiem nauki. Malutki ostatnie dni chętnie współpracuje, dzięki czemu możemy się pochwalić pewnymi sukcesami. Po pierwsze regularnie chodzimy na konika. Po początkowej niechęci, dżokej się przełamał i teraz regularnie z uśmiechem dosiada wierzchowca. Jazda trwa każdorazowo 20 minut i szczęśliwie okazuje się dla synka dużą rozrywką (najbardziej cieszy jak zadziera nogę, aby usiąść na koniu jak należy). Po drugie, z prozy życia codziennego – uczymy skarba posługiwania się sztućcami, by jadł posiłki w sposób “cywilizowany”. Kolejnym krokiem do samodzielności jest pożegnanie z pieluszkami, przy tej pogodzie to szaleństwo, ale jak nie teraz to kiedy:) Warto podkreślić zaangażowanie i cierpliwość, jakie Norbuś wykazuje, a przede wszystkim dążenie do samodzielności! Czujemy, że to przełomowe lato i cieszymy się, że idziemy do przodu.

Aż dziw bierze, że to już pięć lat. A jak na pięciolatka przystało dorósł do 108 centymetrów i 18 kilo A kiedyś był taki malutki…

Tegoroczne wakacje planujemy uprzyjemnić Norbercikowi zajęciami z hipoterapii. Dużo czasu minęło od ostatniego kontaktu synka z konikiem, zatem by go nie przestraszyć, a co za tym idzie nie zniechęcić – w końcu to ma być dla niego przyjemność, zaczęliśmy od spokojnego przebywania w okolicy czworonożnych przyjaciół, zwiedzania stajni, głaskania – synkowi najbardziej podobała się sierść, do której się tulił. Na samym koniku jeździł chwilkę i prezentował się bardzo dostojnie

Norbercik zakończył ten rok szkolny turnusem w Sobieszowie. Oj, dużo się działo, codziennie miał zajęcia z tyflopedagogiem, terapeutą od orientacji w przestrzeni i chyba coś, co Synkowi najbardziej przypadło do gustu - muzykoterapię. Te zajęcia jak i popołudniowe „śpiewające nabożeństwa” zachęcały go do dynamicznego okazywania radości. Na zajęciach grupowych dzieci z rodzicami zajmowaliśmy się wspólnymi zabawami, oglądaniem różnych struktur i faktur, tworzeniem sałatek – a przy okazji oglądaniem, wąchaniem i smakowaniem poszczególnych składników. Uczyliśmy się masować stópki naszym pociechom, a i trochę teoretycznej wiedzy też nam przekazano. Tak minął tydzień, a po powrocie Nobulek nie posiadał się z radości przebywania w swoim pokoju.
W kilka dni później byliśmy w Kwidzynie na konsultacji neurologopedycznej u dr Grycman, zajmującej się wspomaganiem rozwoju mowy i komunikacji alternatywnej. Jesteśmy po tej wizycie bardzo zbudowani. Dostaliśmy zalecenia i kontrolę za około trzy miesiące.

Norebrcik daje nam mnóstwo powodów do radości. Jest energiczny, wesoły i coraz odważniej podchodzi do zadań. Jednym z sukcesów jest niewątpliwie postęp w samodzielnym poruszaniu się. Synek nauczył się samodzielnie pokonywać schody, a trzeba przyznać, że wyjście z domu na podwórko wymaga pokonania kilkudziesięciu rozmaicie usytuowanych i zróżnicowanych rozmiarem stopni. Norbert wykazuje także większą determinację w “wędrówkach”. Co prawda wciąż nie możemy sobie pozwolić na spacery bez wózka, bo skończyłyby się one niechybnie noszeniem naszego blisko dwudziestokilogramowego Skarbu, ale – dla zobrazowania – dwukrotne pokonanie długości centrum handlowego jest już w naszym zasięgu. W przyszłym tygodniu Norbuś wraz z mamą jedzie na turnus rehabilitacyjny do Sobieszewa, liczymy na mnóstwo wrażeń i ładną pogodę.